ویژه والدین

نقش پدر در تربیت کودک

پدر بیشتر وقت خود را صرف کار و تلاش برای حفظ موقعیت و رفاه خانواده اش می کند.می توان گفت که همه ی پدران دو شخصیت مجزا دارند،شخصیتی قاطع که شان مردانگی و اقتدار را در بر دارد و شخصیتی مهربان که شان پدری اوست.پدر بهترین راهنما برای تکامل رفتاری و تربیتی فرزند است.

محبتی که او را به سهل گیری و آزاد و رهاگذاشتن کودک ترغیب می نماید و قاطعیتی برخواسته از دور اندیشی و ژرف نگری که او را معتقد به استحکام و سختگیری می کند.

تربیت کودک باید حول دو محور متفاوت و در عین حال متجانس شکل گیرد .یکی سهل گیری و واگذاری و دیگری سختگیری و کنترل،ضمن رعایت حد اعتدال در این دو شیوه متضاد.

مدیریت پدر باید بر پایه این دو اصل کلی بنا شود و پدر وظایف خود را در حیطه تربیت با رعایت اعتدال و بکارگیری درست و منطقی این دو اصل مهم انجام دهد.

محبت پدر به کودک

پدر باید محبت به کودک را از همان روزهای بعد از تولد آغاز نماید زیرا پدر نیز مانند مادر از طریق وراثت با کودک پیوند دارد و همین پیوند به وی امکان می دهد که در همان ایام نوزادی با فرزندش ارتباط برقرار نماید .نوازش طفل،اثری درازمدت در رابطه پدر و کودک دارد.ضمن آنکه موجب افزایش علاقه پدر به کودک نیز می گردد.

تعریف ، تمجید و تایید کودک

از آنجا که پدر در نظر کودک مظهر قدرت و شجاعت است و معمولا در نظر کودکان،پدر بیش از مادر از هیبت و ابهت برخوردار است،تعریف از کودک،توسط پدر برای او بسیار ارزشمند و لذت بخش خواهد بود.شایسته است که پدر در مسیر تربیت از عامل تعریف بهره گیرد و روح کودک را با نسیم کلمات نوازش دهد. اگر پدر قصد پند و نصیحت و یا انتقاد از کودک را دارد،ابتدا می تواند از طریق تعریف،فضای دوستانه ای را ایجاد نماید و زمینه را برای تاثیر بیشتر کلام خود مهیا سازد.

جملاتی همچون “از وقتی تو به دنیا آمده ای زندگی ما شیرین تر شده” و یا “تو گلی هستی که خداوند به ما هدیه داده است ” چه احساسی در کودک می آفریند؟ آیا این گونه جملات در میزان حرف شنوی و همراهی کودک با پدر موثر نخواهد بود؟

البته تعریف و تمجید در صورتی مطلوب است که غیرواقعی و غیر منطقی نباشد و کودک را دچار توهم و کبر و غرور نسازد.رعایت اندازه نیز در آن شرط است.

این رویدادها شاید مورد علاقه شما باشد

امتیاز شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.