ویژه والدین

آیا همیشه باید با کودکم یکسان رفتار کنم؟

رفتار یکسان با کودک

والدین نمی دانند که وقتی قانونی را برای کودکشان می گذارند،آیا کودک باید همیشه به آن پایبند باشد یا خیر؟

آیا با این کار کودک متوجه می شود که همیشه باید رفتار خاصی داشته باشد؟

آیا این همه سختگیری برای کودک بد نیست و یا باعث نمی شود که والدین نتوانند روی کودکشان کنترل داشته باشند؟

وقتی والدین قانون خاصی را برای کودکشان وضع می کنند و روی آن پافشاری می کنند،در واقع به کودک می گویند که انجام چه کاری درست و چه کاری نادرست است.

از طرفی دیگر اگر آنها این کار را بکنند،دائم مجبورند که به فرزندشان بگویند،نه این کار رو نکن.

بنابراین برای هر قانونی که وضع می کنند باید با توجه به شرایط فرزندشان استثناهایی را هم در نظر بگیرند.

بعضی از والدین انعطاف پذیرند و بعضی دیگر خیلی سختگیرند.

والدین انعطاف پذیر گاهی اوقات به کودکشان نه می گویند و گاهی به او وعده وعید می دهند و گاهی با او کنار می آیند و حرف های او را قبول می کنند.

اکنون برایتان مثالی در این زمینه می آوریم:

روزی پدری با دخترش به خرید رفته بود و دخترک به او گفت که نوشابه می خواهد،پدرش به او گفت که آنها فقط برای خریدن شیر و تخم مرغ به فروشگاه رفته اند.

کودک پافشاری می کرد و می گفت که نوشابه می خواهد.

پدرش نیز به او گفت که هروقت خانه رفتند به او نوشابه می دهد،چند دقیقه ی بعد دختر بچه و پدرش از فروشگاه خارج شدند و پدر برای خانه تخم مرغ و شیر خریده بود و دخترک شیشه ی نوشابه ای در دستش داشت،والدین فکر می کنند که اگر با فرزندشان کنار بیایند او عادت می کند که هروقت چیزی را خواست به آن برسد.

اما وقتی والدین قانونی را برای کودکشان می گذارند،می توانند انعطاف پذیر نیز باشند و در بعضی از شرایط استثناهایی را هم در نظر بگیرند.

با این کار،کودک متوجه می شود که والدینش به خواسته های او توجه دارند و زندگی اینقدرها هم سخت نیست.

کودک با این کار والدینش متوجه می شود که گاهی می تواند به خواسته هایش برسد و گاهی نمی تواند،او کنار آمدن با دیگران را یاد می گیرد.

او همچنین یاد می گیرد که گاهی می تواند برنده ی میزان مقابله با والدینش باشد.

محیط،زمان و مکانی که در آن قرار گرفته اید در تصمیم گیری های شما در قبال فرزندتان بسیار موثر است.

گاهی اوقات شما می توانید رفتارهای کودکتان را تحمل کنید،ولی گاهی خسته و عصبانی هستید.

معمولا شما در میان جمع،دوست ندارید که رفتارهای کودکتان باعث شرمندگی شما شود.

در این صورت یا تسلیم خواسته های او می شوید و یا سعی می کنید که حواس او را پرت کنید.

مثلا مادری که خودش در خانه مشغول غذا درست کردن و مخلوط کردن مواد غذایی با هم است،دوست ندارد وقتی به میهمانی رفت،فرزندش در خانه ی میهمان این کار را بکند.

این مادر گاهی در خانه ی خودشان آن هم وقتی که مشغول حرف زدن با تلفن است،به کودکش اجازه ی انجام این کار را می دهد،چون می خواهد بچه را ساکت نگه دارد و خودش با تلفن حرف بزند.

محدودیت هایی که برای کودک خودتان در نظر می گیرید،تا حد زیادی به رابطه ی شما با کودک بستگی دارد.

اگر با فرزند خودتان رابطه ی خوبی دارید و او احساس می کند که شما دوستش دارید و به او توجه کافی دارید می توانید محدودیت هایی برای او در نظر بگیرید و در عین حال،استثناهایی را هم در نظر بگیرید و نگران این مسئله نباشید.

شما نمی توانید همیشه کودکتان را به انجام کاری مجبور کنید.

انعطاف پذیری در زندگی ما بسیار مهم است و ما باید به عنوان والدین فرزندتان در تربیت آنها انعطاف پذیر باشیم.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *