وبلاگ

بهترین روش های تنبیه کودکان

روش های تنبیه در کودکان

ریشه لاتین کلمه انضباط (discipline) «آموزش دادن» است. تنبیه در کودکان به معنای آموزش رفتار مسئولانه و خودکنترلی است. با نظم و انضباط مناسب و منسجم، فرزند شما در مورد عواقب و مسئولیت اقدامات خود یاد خواهد گرفت. هدف نهایی تنبیه کودک به یادگیری مدیریت احساسات و رفتار خود است. به این می گویند خود نظارتی.

در بهترین حالت، تنبیه صحیح کودک به کودک برای رفتار مناسب پاداش می‌دهد و با استفاده از ابزارهای منصفانه و مثبت، از رفتار نامناسب جلوگیری می‌کند. برخی از والدین فکر می کنند که تربیت فرزند به معنای تنبیه بدنی، مانند کتک زدن و سیلی زدن، یا آزار کلامی مانند فریاد زدن یا تهدید کودک است. این روش تنبیه صحیح نیست.

تو این نوشته این مطالب را مطالعه می‌کنید

مجازات یا تنبیه نامناسب چیست؟

تنبیه نامناسب باعث پرخاشگری بیشتر کودکان می شوند.

تنبیه نامناسب مجازاتی را برای تخلف کودک ایجاد می کند. این در مورد وادار کردن کودک به "پرداخت" اشتباهاتش است. گاهی اوقات، میل به اعمال تنبیه ناشی از احساس ناامیدی والدین است. والدین ممکن است احساس کنند که مجبورند فریاد بزنند، کتک بزنند، یا هر امتیازی را که یک کودک تا به حال داشته است حذف کنند تا پیامی واضح بفرستند که رفتارش بهتر است «وگرنه» تغییر کند.

تنبیه نامناسب به جای اینکه به کودک بیاموزد چگونه خودش را کنترل کند، کنترل کودک است. و اغلب، این گونه تنبیه طرز فکر کودک را در مورد خودش تغییر می دهد.

کودکی که تنبیه جدی را تحمل می کند ممکن است شروع به فکر کردن کند: "من بد هستم." به جای اینکه فکر کند انتخاب بدی کرده است، ممکن است باور کند که فرد بدی است. والدین مستبد به احتمال زیاد کودکان را تنبیه بدنی می کنند. تنبیه بدنی، مانند کتک زدن، برای ایجاد درد و رنج فیزیکی است. نمونه های دیگر تنبیه ممکن است شامل اجبار یک نوجوان به نگه داشتن تابلویی باشد که روی آن نوشته شده است: "من از فروشگاه ها دزدی می کنم!"

تنبیه صحیح چیست؟

تربیت صحیح و نحوه درست تنبیه در کودک به او مهارت های جدیدی می آموزد، مانند نحوه مدیریت رفتار، حل مشکلات و مقابله با احساسات ناراحت کننده. تنبیه صحیح به بچه ها کمک می کند از اشتباهات خود بیاموزند و راه های اجتماعی مناسب برای مقابله با احساسات مانند عصبانیت و ناامیدی را به آنها آموزش می دهد. تکنیک های تنبیه موثر شامل استراتژی هایی مانند تایم اوت یا حذف امتیازات است.

هدف این است که به کودکان یک پیامد منفی را به صورت واضح توضیح بدهیم که به آنها در تصمیم گیری بهتر در آینده کمک کند.

تنبیه مناسب رویکردی مقتدرانه دارد. آموزش نظم و انضباط سالم شامل ارائه قوانین واضح و پیامدهای منفی مداوم به کودکان در هنگام شکستن قوانین است.

  پیامدها نیز به زمان حساس هستند. بنابراین، در حالی که تنبیه غیر اصولی ممکن است شامل حذف تمام وسایل الکترونیکی توسط والدین به طور نامحدود باشد، تنبیه اصولی ممکن است شامل ممنوعیت تماشای تلویزیون به مدت 24 ساعت در زمانی که کودک از خاموش کردن آن امتناع می‌کند باشد.

کودک به طور طبیعی خواهان محبت و تایید والدین خود است، بنابراین یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای تشویق رفتار خوب این است که کودکان بدانند چه رفتاری از آنها انتظار می‌رود و بدانند که برای آن مورد شناسایی و تشویق قرار خواهند گرفت.

از چه سنی باید تنبیه فرزندم را شروع کنم؟

تنبیه در کودکان باید به صورت موثر باشد.

تنبیه کودکان در ساده ترین اشکالش می تواند به محض اینکه کودک شما 8 ماهه شود شروع شود. زمانی که کودک شما شروع به انجام کارهایی مانند گاز گرفتن بازو یا برداشتن عینک می کند، حتی پس از گفتن “نه”… و سپس می خندد، می دانید که زمان آن رسیده است که سفر روش ها تنبیه صحیح را شروع کنید.

کارگاه دلبستگی ایمن بر اساس رویکرد تراپلی

تراپلی رویکردی بازیگون است که از طریق فعالیت های ساده رابطه میان شما و کودکتان را بهبود می‌بخشد، صمیمیت شما را افزایش می‌دهد

نقش تنبیه در تربیت کودکان

تنبیه اصولی به جای واکنشی پیشگیرانه است. از بسیاری از مشکلات رفتاری جلوگیری می کند و تضمین می کند که بچه ها به طور فعال از اشتباهات خود یاد می گیرند. تقویت مثبت رفتار خوب را برای ادامه دادن تشویق می کند و به بچه ها انگیزه های روشنی برای پیروی از قوانین می دهد.

تنبیه مناسب همچنین روابط مثبت بین والدین و فرزندان را تقویت می کند. و اغلب، این رابطه مثبت رفتار توجه طلبانه را کاهش می دهد و بچه ها را به رفتار خوب ترغیب می کند. تنبیه مناسب اجازه می دهد تا مقادیر مناسبی از احساس گناه ایجاد شود، اما بچه ها را شرمسار نمی کند و این بسیار مهم است. کودکی که نسبت به خود احساس خوبی دارد، کمتر احتمال دارد که انتخاب های ضعیفی داشته باشد. در عوض، او به توانایی خود در مدیریت رفتار خود اطمینان خواهد داشت.

به عنوان والدین، کلمات خود را عاقلانه، با دقت و متفکرانه انتخاب کنید. همانطور که خشونت باعث خشم می شود، مهربانی، مهربانی می آورد و صلح باعث آرامش می شود. کلمات صلح آمیز بکارید، کلمات سازنده، کلماتی که نشان دهنده احترام و اعتقاد و حمایت هستند.

L.R. کنوست

دوره آفلاین بهبود روابط والد و کودک CPRT با رویکرد بازی

بازی یک روش غریزی است و برای رشد لازم می باشد. بزرگسالان در مورد افکار، تجربیات و احساسات خود صحبت می کنند، اما کودکان از اسباب بازی و بازی کردن برای درک دنیای اطراف خود استفاده می کنند و از طریق روابط افکار و احساسات خود را بیان می کنند

اصول تنبیه کودک چگونه باید باشد؟

نشان بدهید و بگویید. با گفتار و رفتار آرام به کودکان روش تشخیص درست از نادرست و الگوهایی از رفتارهایی که دوست دارید در فرزندان خود ببینید را بیاموزید.

محدودیت ها را تعیین کنید. قوانین واضح و ثابتی داشته باشید که فرزندانتان می توانند از آنها پیروی کنند. حتماً این قوانین را با عباراتی که برای سن آنها قابل درک است توضیح دهید.

عواقب رفتارشان را نشان بدهید.  در تنبیه کودک با آرامش و قاطعیت عواقب آن را در صورت عدم رفتار صحیح توضیح دهید. به عنوان مثال، به او بگویید که اگر اسباب بازی هایش را از روی زمین برنداشت، اجازه بازی با آنها را در بقیه روز به آنها نمی دهید. برای پیگیری فورا آماده باشید. با پس دادن آنها پس از چند دقیقه تسلیم نشوید. اما به یاد داشته باشید، هرگز این روش را برای چیزی را که فرزندتان واقعاً به آن نیاز دارد، مانند یک وعده غذایی، پیاده نکنید.

به حرف آنها گوش دهید. گوش دادن مهم است. اجازه دهید فرزندتان قبل از کمک به حل مشکل، داستان را تمام کند. مراقب مواقعی باشید که رفتار نادرست الگویی دارد، مثلاً اگر فرزندتان احساس حسادت می کند، با فرزند خود در مورد این موضوع صحبت کنید نه اینکه فقط عواقب آن را بیان کنید.

توجه خود را به آنها معطوف کنید. قوی‌ترین ابزار برای تربیت مؤثر و تقویت رفتارهای خوب، توجه است. به یاد داشته باشید، همه کودکان توجه والدین خود را می خواهند.

به یاد داشته باشید، بدون توجه به مشکل، مهربانی همیشه پاسخ درست است. وقتی فرزندتان مشکلی دارد، توقف کنید، گوش دهید، سپس به نیاز پاسخ دهید، نه رفتار. این رفتار می تواند بعداً، پس از برآورده شدن نیاز، مورد توجه قرار گیرد، زیرا تنها در این صورت است که درهای ارتباط مؤثر واقعاً باز می شود.

خوب بودنشان را تشویق کنید. کودکان باید بدانند چه زمانی کار بدی انجام می دهند و چه زمانی کار خوبی انجام می دهند. به رفتار خوب توجه کنید و به آن اشاره کنید و موفقیت و تلاش های خوب را تحسین کنید.

بدانید چه زمانی پاسخ ندهید. تا زمانی که کودک شما کار خطرناکی انجام نمی دهد و برای رفتار خوب توجه زیادی به او می شود، نادیده گرفتن رفتار بد می تواند راهی موثر برای جلوگیری از آن باشد. نادیده گرفتن رفتار بد در تنبیه در کودکان می تواند پیامدهای طبیعی اعمالشان را نیز به کودکان بیاموزد. به عنوان مثال، اگر کودک شما به عمد بیسکویت های خود را رها کند، به زودی دیگر بیسکویتی برای خوردن نخواهد داشت. اگر اسباب بازی خود را پرتاب کند و بشکند، نمی تواند با آن بازی کند. طولی نمی کشد که او یاد می گیرد که بیسکویت هایش را رها نکند و با احتیاط با اسباب بازی هایش بازی کند.

برای دردسر آماده باشید. برای موقعیت هایی که ممکن است فرزندتان در رفتار مشکل داشته باشد از قبل برنامه ریزی کنید. آنها را برای فعالیت های آینده و اینکه می خواهید چگونه رفتار کنند آماده کنید.

تایم اوت یا وقفه دادن را فراموش نکنید. زمانی که یک قانون خاص شکسته می شود، تایم اوت می تواند مفید باشد. این ابزار تنبیه موثر با هشدار دادن به کودکان که اگر این کار را متوقف نکنند، به آنها وقفه می‌دهند، به آنها یادآوری می‌کند که چه کارهای اشتباهی انجام داده‌اند در کمترین کلمه و با کمترین احساس ممکن، باید رفتار خود را عوض کنند و رفتار صحیح داشته باشند. مدت زمان تنبیه در کودک را تنظیم کنید (مثلا 1 دقیقه). با کودکانی که حداقل 3 سال سن دارند، می‌توانید به جای تنظیم تایمر، اجازه دهید خودشان تایم اوت خود را انجام دهند. شما فقط می توانید بگویید: «به تایم اوت بروید و زمانی که احساس کردید آماده هستید و کنترل دارید، برگردید». این استراتژی که می تواند به کودک کمک کند مهارت های خود مدیریتی را بیاموزد و تمرین کند، برای کودکان بزرگتر و نوجوانان نیز به خوبی جواب می دهد.

با تایم اوت بگذارید کودک در مورد کار اشتباه خود فکر کند و رفتارش را عوش کند.

صحیح ترین راه ها برای تنبیه کودکان

کودکان نوپا

  • فرزند شما شروع به تشخیص موارد مجاز و غیرمجاز می کند، اما ممکن است برخی از قوانین را آزمایش کند تا ببیند شما چگونه واکنش نشان می دهید. به رفتارهایی که دوست دارید توجه کنید و آنها را تحسین کنید و یا توجه نکردن به آنهایی را که نمی خواهید انجام دهند دلسردشان کنید.
  • هنگامی که کودک شما برای تسلط بر مهارت ها و موقعیت های جدید تلاش می کند، عصبانیت ها می تواند رایج تر شود. محرک‌های عصبانیت مانند خستگی یا گرسنگی را پیش‌بینی کنید و با استراحت و وعده‌های غذایی به‌موقع از آن‌ها جلوگیری کنید.
  • به کودک خود بیاموزید که ضربه نزند، گاز نگیرد یا از سایر رفتارهای تهاجمی استفاده نکند. با برخورد سازنده با همسر خود، رفتار غیرخشونت آمیز را الگو قرار دهید.
  • در اجرای محدودیت ها ثابت قدم باشید. در صورت نیاز تایم اوت های کوتاه در تنبیه کودکان را امتحان کنید.
  • اختلافات بین خواهر و برادرها را بپذیرید اما از طرفداری خودداری کنید. به عنوان مثال، اگر در مورد یک اسباب بازی بحثی پیش بیاید، می توان آن اسباب بازی را کنار گذاشت.

 

سن پیش دبستانی

  • کودکان پیش دبستانی هنوز در تلاشند تا بفهمند کارها چگونگی و چرایی انجام کارها هستند و اعمال آنها چه تأثیری دارد. همانطور که آنها رفتار مناسب را یاد می گیرند، از آنها انتظار داشته باشید که محدودیت های والدین و خواهر و برادر را یاد بگیرند.
  • شروع کنید به اختصاص دادن کارهای مناسب برای سن، مانند کنار گذاشتن اسباب بازی ها. دستورالعمل های ساده و گام به گام بدهید. به آنها با تحسین پاداش دهید.
  • به فرزندتان اجازه دهید تا از میان گزینه های قابل قبول، تغییر مسیر داده و محدودیت های معقول را تعیین کند.
  • به فرزند خود بیاموزید که با دیگران همانطور رفتار کند که دوست دارد با او رفتار شود.
  • توضیح دهید که اشکالی ندارد که گاهی اوقات عصبانی شوید، اما به کسی صدمه نزنید یا چیزهایی را نشکنید. به آنها بیاموزید که چگونه با احساسات خشمگین به روش های مثبت برخورد کنند، مانند صحبت کردن در مورد آن.
  • برای حل تضادها، در تنبیه کودک از وقفه های زمانی استفاده کنید یا منبع تضاد را حذف کنید.

 

کودکان در سنین دبستان

  • کودک شما شروع به درک درست و غلط می کند. در مورد انتخاب هایی که در موقعیت های سخت دارند، گزینه های خوب و بد و اینکه بسته به اینکه چگونه تصمیم می گیرند چه کاری انجام دهند، صحبت کنید.
  • در مورد انتظارات خانواده و عواقب منطقی عدم رعایت قوانین خانواده صحبت کنید.
  • تعادلی بین امتیازات و مسئولیت‌پذیری فراهم کنید و وقتی کودکان از قوانین رفتار خوب پیروی می‌کنند امتیازات بیشتری بدهید.
  • به آموزش و الگوسازی صبر، نگرانی و احترام به دیگران ادامه دهید.
  • اجازه ندهید خودتان یا دیگران از تنبیه بدنی استفاده کنید.

کلام آخر

احساس سردرگمی و ناامیدی در مورد فرزندپروری و تربیت مناسب امری طبیعی است، به ویژه با وجود تمام اطلاعات موجود در مورد استراتژی ها و تکنیک ها. وقت خود را صرف کنید، دیدگاه های گوناگونی را در مورد تنبیه در کودکان بخوانید و سپس یک رویکرد فرزندپروری را ارائه دهید که برای شما و خانواده شما مفید است. نکته کلیدی این است که شما با عشق و احترام با فرزندان خود تعامل کنید و بقیه در جای خود قرار می گیرند.

سوالات متداول درباره تنبیه در کودکان

روش تربیتی ۱-۲-۳  مسئولیت های فرزندپروری را به سه وظیفه ساده تقسیم می کند: کنترل رفتار منفی، تشویق رفتار خوب و تقویت رابطه کودک و والدین. این برنامه به دنبال تشویق تنبیه موثر، اما محکم، بدون جر و بحث، داد و بیداد یا کتک زدن است.

وقتی صحبت از بچه‌های کوچک می‌شود، همان‌طور که کارشناس خواب کودکان، تیزی هال می‌گوید، فرستادن کودک به جایی که در هنگام شیطنت در آن می‌خوابد، می‌تواند ارتباط منفی با اتاق ایجاد کند و در نهایت منجر به امتناع از خواب یا مشکلات خواب شود.

  1. مرزها و پیامدهای واضحی را تعیین کنید. …
  2. عواقب تعیین شده را دنبال کنید. …
  3. در مورد دلیل آن بحث کنید و از آنها بخواهید آن را تکرار نکنند. …
  4. پیشنهاد بخشش و آشتی.

تیم تولید محتوای نینوپیا

این مقاله به کوشش تیم تولید محتوای نینوپیا تولید شده است. نینوپیا پلتفرم توسعه فردی کودکان

5/5 - (2 امتیاز)

2 دیدگاه در “بهترین روش های تنبیه کودکان

  1. سهیلا رستگار گفت:

    همه این مورد های که گفتین خوبه اما بعضی وقت ها انقدر بچه ها شیطونی میکنن آدم کنترلش را از دست میده 😪

    1. نینوپیا پشتیبانی گفت:

      بله دقیقا این هنر را ما باید در خودمون پرورش بدیم که بتونیم خودمون را کنترل کنیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.